Tuesday, 10 February 2015

నన్ను వదిలి వెళ్ళవూ...

ఏయ్...
నన్ను వదిలి వెళ్ళవూ...
నాతో పాటే పుట్టావ్... నాతోనే పెరిగావ్... నిన్ను మించిన స్నేహం లేకుండా నాలోనే నిండిపోయావ్...
నిన్ను మించిన ఆత్మీయ నేస్తం నాకెవ్వరూ లేరు. నువ్వే నా భూషణం అనుకున్నా... అనుకుంటూనే ఉన్నా...
పరిచయాలకీ... అత్మబంధాలకీ... జన్మ బంధాలకీ... హితులకీ... సన్నిహితులకీ... నేనంటే గిట్టని వారికీ అందరికీ నువ్వే సమాధానమిస్తూ వస్తున్నావ్...
ఎన్నో ప్రశ్నలకి నిన్నే సమాధానం చేశా...
నాలో రేగే అగ్ని పర్వతాలనీ నీతోనే ఆర్పుకున్నా...
నాలో నిన్ను చూసి మెచ్చుకున్న వారు... నా తరపున నువ్వు మాట్లాడుతుంటే ఎవరి అర్థాలు వారు తీసుకుంటూ నన్ను సరి కొత్తగా అర్ధం (అపార్ధం) చేసుకుంటుంటే నేనేం చెయ్యగలను?
నాకు నీ భాష తప్ప వేరే భాష రాదే...
నిన్ను నాకు పర్యాయ పదంగా అనుకునే వారు సైతం నాలో నువ్వుండటం సహించలేక నా అంతరంగానికి కొత్త భాష్యాలు చెప్పుకుంటుంటే నేనేం చెయ్యాలి చెప్పు?
అందుకే ఓ మౌనమా... నిశ్శబ్దంగా నన్ను వదిలి వెళ్లిపోవూ...
- సురేష్ రావి

1 comments:

అంతా డిఫెన్సివ్ గా రాసి లాస్ట్లో సరెండరైపోయినట్లా ఆ కోరిక? నిజాయితీ కనబడలేదు. ఇంతకీ వదలి వెళ్లిపోయిందా రెండేళ్ళపైనే అయినట్లుంది రాసి?

Post a Comment