ఇలాగే నడవాలి

నువ్వెక్కడ మొదలయ్యావో కానీ 
నాకో గమ్య మయ్యావు
శిశిరాలుగా రాలిపోతున్న నా ఊపిర్లకి 
కొత్త వసంతం అద్దిన 
ఆకుపచ్చని అమృత శ్వాసగా నాలో కొచ్చావు 

కన్నీటి శోకాలన్నీ కరిగిపోయి 
నీ చిరునవ్వుల మెత్తని ప్రవాహంలో
నన్ను దాటుతూ నేనే వెళ్ళిపోతుంటే 
పాషాణాలు నవనీతాలై పోతున్న
సరికొత్త వైచిత్రిని పరిచయించావు

నీ నిశ్శబ్దమూ ఒక తేజమై 
నా మనసు పత్రంపై అచ్చు వేస్తున్న 
మౌన లిపి ఎంత మధురమో 
అణువణువునా ఆనవాలుగా నింపుకుని 
తనువారా తన్మయిస్తున్న తలపులకి తెలుసు 

ఇప్పటివరకూ నేనొక సగమే పూర్తి అయిన జీవాన్ని 
సశేషమంతా నువ్వు బకాయి ఉన్నావు మరి 
ఇక నువ్విలాగే నడవాలి 
వేళ్ళ చివర భరోసాని మోసుకొస్తూ
నా గుండెలో జీవ దీపాన్ని  వెలిగిస్తూ 

Posted in: కవిత