నువ్వొక అద్భుతం

ప్రాణమా…
మన హృదయాల్ని వెలిగించు
ఎద రాపిడులని చెకుముకి రాళ్లగా మార్చి…
ఆ వెలుగులో 
విశ్వమంతా వొలికిన కాంతిని 
దానికే కానుకగా ఇద్దాంలే 
పాపం 
అది మాత్రం తిమిరాన్ని ఎంత సేపని మోస్తుంది మరి

నువ్వొక అద్భుతమోయ్…
ఎందుకంటావా?
నీడలకింద నిద్రపోతున్న 
మట్టితునకకి అంటిన భరోసా చెప్పింది 
నువ్వెంత నమ్మకమిస్తావో 

తీరం ఒడిలో బద్ధకంగా నృత్యమాడుతున్న 
అల ఒకటి చెప్పింది
కడలి తన కడుపులో అంబరాన్ని దాచుకుందని 
నాకెందుకో నువ్వు గుర్తొచ్చావ్
నీ గుండెలో ప్రేమకొలతకి 
ప్రతీక దొరికిందనే తలపేమో మరి...

Posted in: కవిత