తాకట్టులో అస్తిత్వం

నేనింకా మిగిలున్నానో లేనో తెలియని అయోమయంలో
ఇంకా ప్రశ్నలే వెంటాడుతున్న జీవితంలో 
బతుకు సరిహద్దుపై నిలబడిచేసే యుద్ధంలో 
పాంచజన్యం పూరించటానికి సారధంటూ లేని రథయాత్రలో 
నా జీవితానికి నేను ప్రతిరోజూ సైనికుడినే 
నా ప్రతి క్షణమూ యుద్ధరంగమే 

కలల మోహాన్ని కలతల భారాన్ని అవతలకు నెట్టి 
పయనంలో ఆనందం కోసుకుంటూ 
కష్టమైనా గమ్యాన్ని ఇష్టం చేసుకుంటూ 
సాగిస్తున్న నా అనంతగమనంలో 
నేను  ఎవరినో తెలియకనే  
నా గురించి మీరు సిద్దం చేసుకున్న 
వాంగ్మూలాలకి అనుగుణంగా 
నా జీవితం ఎప్పుడూ సన్నద్ధం అవదు
పరాయి పలుకులు దృశ్యించే చిత్రాలని 
చెవులతో చూసే వారందరూ 
అద్భుతమైన ప్రేక్షకులో వీక్షకులో అవుతారు 
మనసన్నది మిథ్య అయిన మనుషులుగా 
తమ అస్తిత్వాన్ని ఇంద్రియాలకి కుదువపెట్టి

నన్ను నేను రచించుకుంటున్నప్పుడు 
కాగితమూ సిరానే కాదు 
ప్రతి అక్షరమూ నావై ఉండాలనుకునే రారాజుని నేను 
మరి మీరు రాసుకుంటున్న కథల్లో 
మీరూ రారాజులే కదూ…

Posted in: కవిత