Wednesday, 9 March 2016

ఖాళీ పంజరం


కనుదోయి అంచులకంటిన కాటుకలా నల్లగా పరిమళిస్తూ
కోట్ల హృదయాలని కొల్లగొట్టిన ఆనందంతో
కమ్మగా నవ్వుకుంటున్నట్లుంది ఎక్కడెక్కడి చీకటి

వెలుతురు కప్పుకున్నామనుకున్న శరీరాలకి
లోలోన నిలువెత్తుగా పేరుకుపోయిన
తిమిరపు శేవధులు గోచరించవు
జీవితాన్ని తల్లకిందులు చేసే వరకూ

నువ్వు శ్వాసించిన క్షణాలన్నీ శిధిలాలుగా
చరిత్రను విప్పి చెబుతుంటే
ఈ మట్టి చూసిన ప్రతి మరణ శాసనం
నీ లిఖితమేనన్న చిహ్నం
నీలో ఇంకా పదిలంగా ఉంచుకున్నావ్ చూడూ…
ఓ మనిషీ
శతాబ్దాలుగా మనసులన్నిటినీ
మభ్యపెడుతున్న ఇంద్రజాలికుడివి నువ్వు

ఏయ్… మనిషీ
నువ్వెంతటి మాయావివైనా సరే
కొన్ని స్వచ్ఛతా చూపులు వెంటాడినప్పుడు
నీలో నుండి నువ్వు నిర్దోషిగా బయటకి రాలేవు

నవ్వొస్తేనే నవ్వేంత
ఏడుపొస్తేనే ఏడ్చేంత స్వచ్ఛత ఆవరించినప్పుడు
ఏడవగలిగినంత దుఃఖం
నవ్వగలిగినంత సంతోషం కన్నా
జీవితానికి పెద్ద కోరికల భారమేమీ లేనప్పుడు
పంజరం ఎప్పటికీ ఖాళీగానే ఉంటుంది
అనంతంగా స్వేచ్ఛను పాడుకుంటూ

0 comments:

Post a Comment