Friday, 15 January 2016

విశ్వమయూరం


ఒక మౌనాన్ని అల్లేసుకున్న అలసట 
నిశ్శబ్దంగా సేద తీరుతున్న చోట 
ఒక్కొక్క జ్ఞాపకమూ ఒక్కొక్క నెమలీకగా అరవిరుస్తూ 
నిన్నటి స్మృతుల మయూరం పురివిప్పుకుంది

ఒక అడుగుగా నువ్వు మొదలైన క్షణం 
మట్టికి ప్రణమిల్లాల్సిన సందర్భాన్ని వెంట తెచ్చింది 
ఒక చినుకులా నువ్వు తడిపిన స్పర్శ  
నీటిలో కరిగిపోయే హాయిని నేర్పింది 
ఒక మలయసమీరంగా వినవచ్చిన నీ నవ్వు 
గాలితో  ప్రయాణించటం అలవాటు చేసింది 
ఒక తెలిమంచులో చలిమంటలా హత్తుకున్న నీ తలపు 
వెచ్చనైన నిప్పులో నేను  ప్రవహించటం చూసింది 
ఒక కాంతిని నువ్వు పలుచగా నాలోకి పోతపోసిన దృశ్యం
ఆత్మీయంగా ఆకాశాన్ని దగ్గర చేసింది 

నిన్నటి పుటలోకి 
నేను నడచి వెళ్లినప్పుడల్లా    
ఒక్క నువ్వే 
పంచభూతాల సావాసమైన సవ్వడే వినవస్తుంది 
పంచభూతాలంటే 
పురివిప్పిన విశ్వమే కదా మరి 

0 comments:

Post a Comment