నిన్ను కనుగొన్నచోటే
నీలో కరిగిపోయిన నా ఊపిరికి చెప్తుంటాను
నాకెప్పుడూ
నువ్వొక విజాతి ధృవానివని
అందుకే నాకో అయస్కాంతకేంద్రమయ్యావని
వద్దనుకుంటాను నిన్ను
నిన్నే వెదికేసుకుంటూ
అసలు నువ్వేంటో
నీకు నేనేంటో మరచిపోయిన
కొన్ని కాలాలని చెరిపెయ్యాలని ఉంది
నువ్వు విరామంగా మారిన ఆరామంలోకి
తొంగి చూస్తున్నప్పుడల్లా
క్షణమొక కృష్ణబిలమై నా వేళల్ని అదృశ్యం
చేస్తున్న దృశ్యాన్ని
నీ అనుభూతిలోకి తేవాలని ఉంది
నువ్వు విసిరేసిన జ్ఞాపకాలని అక్షరం చేస్తూ
జ్ఞాపకాల జట్టులో మరో స్మృతి చేరబడినప్పుడల్లా
గుండెకంటుకున్న తడి శ్వాస మోత బరువు
కంటినిండా పరచుకుంటున్న సవ్వడి వింటూ
కరిగిపోతున్న కాలంలోకి జారిపోతున్న క్షణాల రంగంలో
మనసుల నగ్నత్వాల అలజడి ఉరకలెత్తేచోట
ఒక ఖాళీతనంలోకి జారిపడుతున్న దేహాల అలికిడికి
అప్పుడప్పుడూ కొన్ని నిశ్చలతలు తప్ప
పెద్దగా అవరోధాలేమీ ఉండవు
లోకంతో పాటుగా ప్రవహించటానికి
ఒక నిశ్శబ్దపు పుట్టుకగా మనం మొదలవ్వటానికి
0 comments:
Post a Comment