Saturday, 25 June 2016

తేమ పతాకం


ప్రాణమొచ్చిన పసి శిల్పంలా
మనసునొక వెచ్చని వేదిక చేసి
స్వప్నాలన్నిటికీ హద్దులు కట్టేసి
అహరహం వేచి చూస్తున్నా
రా ప్రియా ! త్వరగా వచ్చేయ్

తూరుపు బాలిక విప్పిన రెప్పల్లో
వెలుగు తిలకం దిద్దుకుంటూ
రాతిరి పడతి కాటుక చాటుల్లో
విరహపు జోలలని వల్లెవేస్తూ
ఎన్ని క్షణాలు, ఎన్ని నిమిషాలు,
ఎన్ని రోజులు, ఎన్ని యుగాలు
వ్యర్ధంగా నిస్సారంగా గడచిపోతున్నాయ్

ఇతిహాసాల మధుపాత్రలన్నీ
పెదవంచుల్లో తమకమద్దుతుంటే
ఎన్ని మల్లెలు, ఎన్ని జాజులు,
ఎన్ని రాత్రులు, ఎన్ని రాగాలు
మధుశాలలై ఊపిరద్దుకున్నాయో
ఇవన్నీ నీ కోసం
నీవొచ్చాక మన కోసం

ఆశతో బేలగా, జాలిగా ఎదురుచూస్తున్నా ప్రియా
నీ లాలింపుకై... నీ పాలింపుకై...
యుగ యుగాల పాలితుడినై !
రా ! ఉన్న పళంగా
గాలి కంటే వేగంగా
మనస్సు కంటే త్వరితంగా

నిన్ను చూడక పోయినా
నీ సన్నిధి దూరమైనా
కనీసం నీ స్వరమైనా వినే అదృష్ఠం కోసం
చకోరంలా ఎదురు చూస్తూ చూస్తూ
నేత్రాంచలాలపై తేమపతాకాన్ని
ఎగురవేసుకున్న ఆర్ద్ర శ్వాసనయ్యా...

- 25.06.16

0 comments:

Post a Comment