Wednesday, 1 June 2016

చలిత విగ్రహం



అందరూ కలలు తినే రాత్రులలో
ఆకలిని తింటూ
నిద్రని ఉరివేసి
శూన్య హాసాన్ని
పెదవికి ముడివేసి
రోడ్డుకు వంటిని ఎరవేసి
కన్నీటి గడ్డవై
దేహాన్ని పరిచేసిన
సుఖ విస్తరి నువ్వు

ఒక నిండు శూన్యమై
లోలోన శబ్దిస్తూ
మనసంతా శీలం నింపుకున్న
మానవత్వపు నిగ్రహానివి
సజీవ చలిత విగ్రహానివి

రేయి చిక్కబడుతున్న కొద్దీ
పలుచబడుతున్న లోకరీతికి
నిలువెత్తు సాక్ష్యానివై
ఇంకా వినిపించని మనిషి అలికిడి కోసం
నిత్య చకోరానివై వేచి చూస్తున్న తేమగుండానివి

అందరికీ కమ్మదనమైన అమ్మదనం
మోయలేని భారమై
నువ్వు రాల్చిన ఏ కన్నీటి చుక్కా
ఇంకా గడ్డ కట్టినట్లు లేదు..
అంతకంతకూ లోకమంతా
మహార్ణవాలు పోటెత్తుతున్నాయ్

లోకపు విలువల ఎత్తిపోతల్లో
ఆనకట్టంటూ లేని పేరులేని చీకటొకటి
యుగాలుగా నిన్ను వీడనంటుంటే
మరి ఇంకెప్పటికీ
కంచికి చేరని కథే నీదెప్పుడూ

0 comments:

Post a Comment