Tuesday, 28 June 2016

ముగింపు చుక్క



ఎందుకో మరి
తన మనసు వ్యాకరణం అసలర్థం కాదు
బహుశా తాను రాస్తున్న ఎడద లిపికి
ఒక చిత్తుకాగితంగానూ పనికిరాని నిషిద్ధాన్నేమో

తనలో నన్ను సమీక్షించుకున్నప్పుడల్లా
నాలోకి నేను ఒక వర్షపు చినుకునవుతున్నా
గుండెల్లో ఉగ్గబట్టుకున్న
ఒక జ్వలనాన్ని నెమ్మదించటానికి
నీటి వలువలను అల్లుకుంటూ

నాకంటూ ఒక వాక్యం ఉందనుకోవటం
ఎప్పటికప్పుడు నీటి రాతగా మారిపోతుంటే
ముగిసిన పగటిని తెచ్చుకోలేక
కమ్ముకొస్తున్న రాత్రి సవ్వడిని వినలేక
జీవితమిప్పుడు సాంధ్యవర్ణపు కూడలిలో
నిశ్చల విగ్రహమై పోయింది

ఒక్కటైతే నిజం ఎప్పుడైనా సరే
నాదంటూ ఒక వాక్యం ఉందంటే
ముగింపు చుక్క వరకూ తనే


0 comments:

Post a Comment