Thursday, 15 September 2016

ఏకాంతాల సాక్షిగా



అలసిపోయావుగనుక
సనసన్నని పారిజాతపు జల్లునై
నీలోకంకితమైపోవాలనిపిస్తుంది

తడసిపోయావుగనుక
నులి వెచ్చని ఊపిరుల ఉధృతాన్ని
అరువిచ్చి ఆరబెట్టాలని ఉంది

వెతుకుతున్నావుగనుక
కావడినై అహరహం నీ కాలాన్ని
నా రెప్పల్లో మోస్తూ ఉండాలనిపిస్తుంది

మెత్తగా సుతిమెత్తగా కనులపై
కలల ప్రవాహం కొనసాగుతుంటే
పాలపుంతనై నిన్నే నినదించాలని ఉంది

నిన్ను తెలుసుకున్న ఆ కాసేపూ
నిలువరించలేని ఏకాంతాల సాక్షిగా
నేనుగా దొరికిపోవాలనిపిస్తుంది

అలసిన పాదాన్ని తాకిన అలలా
శతాబ్దాలుగా శిలలో ఒదిగిన నిశ్శబ్దంలా
నీ మనసంచు చుట్టూ తోరణమై
నేనున్నానురా… నేనున్నాను
నీకెప్పుడూ నేనున్నాను
మన ప్రతి క్షణాన్నీ ఆపి దీర్ఘం చేస్తూ
ఒక జీవిత కాలపు భరోసాగా
ఒక స్వచ్ఛత చేసే మృదువైన ధ్వనిలా...
ఒక్క నీకోసమే రాయబడ్డ ఇతిహాసంలా !!


0 comments:

Post a Comment